Preek zondag 31 december - ds. H. Smeets - Hoede Herderkerk Preek zondag 31 december - ds. H. Smeets - Hoede Herderkerk

Uitleg en verkondiging – Oudjaar 2017 – Goede Herderkerk * ds. Smeets
 
Psalm 31: 16A + Lucas 2: 19
 
Gemeente in Christus,
 
Over een paar uur is 2017 voltooid verleden tijd. Voltooid? Is alles af? We zullen nog wel eens terugdenken. Wat is er veel gebeurd bij sommigen onder ons… wat is er veel gebeurd op allerlei gezamenlijke momenten. We namen afscheid en we maken plannen. We doen ons best om één gemeente gestalte te geven. Wat neemt u mee in hart en hoofd, privé en kerkelijk?
Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en bleef erover nadenken. Wat geschiedde in de Kerstnacht gaat dóór! Lucas geeft zelfs aan dat het heel intensief doorgaat. Wat Maria beleefd heeft, komt regelmatig naar boven. Dit boek gaat nooit meer dicht. Simeon moest lang wachten – nu begint zijn leven pas echt!
Hoeveel mensen zouden er naar de stal van Bethlehem zijn gegaan en wat maakt hen allemaal zo betrokken. Kijk naar het schilderij dat Rembrandt ervan maakte? Of is het toch van de hand van een van zijn leerlingen? Als een leerling het schilderde, maakt het dat nog mooier, want volgens mij gaat het zo. Je wordt geraakt, nieuwsgierig en sluit je aan, gaat zelf aan de slag; het werkt door in je leven. Ook daar! Het gaat maar door, onvoltooid….
Deze doordenker stond er op een van de kerstkaarten, die Els en ik kregen: ‘Er zal nooit, nergens een begin van redding zijn als niet tenminste één mens zegt ‘hier ben ik’ en ziende om zich heen zoekt of er nóg een is, nog twee of drie met vonken licht ‘hier ben ik’ in hun ogen. Die zijn allemaal in de stal geweest, zij beginnen aan een nieuwe tijd. Het gaat maar door.
Persoonlijk sluit ik 2017 af met de rijkdom van een kleinzoon en ook met die woorden: nog twee of drie met vonken licht ‘hier ben ik’ in hun ogen.’ Dit is rijkdom, dáár is de gemeente. Het is de hoop van Kerstmis, die ik zie tussen de mensen op het schilderij. Het is het geloof dat in Jezus belichaamd is. Het is zijn liefde die wij elkaar in daden kunnen doorgeven.
Het jaar 0, daar in Bethlehem: scharnierpunt in de tijd.
Het jaar 2017: een overgangspunt voor onze gemeente: Ontmoeting.
Jaarwisseling 2017 – 2018: wij, ieder van ons...
In uw hand – mijn tijden. De psalmdichter, David of een leerling? Hij snakt ernaar om weer op adem te komen, perspectief te hebben, vrijheid te kennen, te kunnen opbouwen, vonken licht terug in zijn ogen? Daar wil hij op inzetten. In wezen zou ook hij stalbezoeker kunnen zijn. Daar vandaan komend steekt deze voorvader en herder anderen een hart onder de riem, prachtig!
Zó, zó het nieuwe jaar in, vonken licht, onvoltooid, ja graag….,
 

terug