Preek zondag 19 nov 2017 - Opstandingskerk Preek zondag 19 nov 2017 - Opstandingskerk

Uitleg en verkondiging Opstandingskerk – 19 november 2017 * ds. Smeets
 
Genesis 29: 1 * ‘Dan heft Jakob zijn voeten op en gaat naar het land van de zonen van het oosten. Hij ziet uit en ziedaar, een bron in het veld…’
 
1 Petrus 3: 15 * ‘maar heilig de Heer, de Christus in uw harten, altijd bereid tot verantwoording aan al wie u een woord vraagt over de hoop die in u is,…’
 
Gemeente in Christus,
Wie de voorbereidingen voor een kerkdienst zou inventariseren, zou aan een flinke lijst komen, variërend van tafel dekken tot liturgische schikking, van orgelregistratie tot het je eigen maken van de Schriftlezing enzovoort. Velen hebben met hun talent  geïnvesteerd en jarenlang veel gegeven om alles in dit huis van God en mensen mogelijk te maken. Dat doet goed, dat samen werkt verbindend!
Als de zondag is begonnen, zal de koster hier als eerste binnenkomen. Hij zal volgens een vast patroon alles in gereedheid brengen. Wij hebben dat thuis gedaan voordat we naar hier kwamen op allerlei momenten in ons geloofsleven, van Doop tot uitvaart, van Tienerkerk tot inzingen, wat niet al!
Van deze momenten dragen wij allemaal herinneringen met ons mee.
Straks zal de koster van dienst het licht uitdoen en nog één keer de sleutel in het slot omdraaien: afscheid van de Opstandingskerk, in 1972 gebouwd voor drie kerken.
Hier is geleefd!, geloofd!, gehoopt!, gehuild!, gebeden!, gezongen!, gezucht! En soms misschien inwendig gescholden omdat het leven vaak hard en medemensen bij tijden niet zo aardig zijn. Afscheid nemen is meer dan het licht uitdoen en de sleutel omdraaien! Ieder doet dat in haar, in zijn eigen tempo. Laten we maar een beetje geduld hebben met elkaar. Afscheid nemen is kijken hoe het is, wegen en waarderen, daaraan groeien en verder trekken, altijd weer. Het is het vertrouwde loslaten, de vertrouwde omgeving, het geijkte patroon, de bekende mensen en je openen voor wie en wat er op je toekomt, een volgende periode in je leven breekt aan.
Jakob? Jakob tilt zijn voeten op, nadat de hemel zich voor hem heeft geopend en hij inziet dat de Heer hem bijstond en terzijde zál staan. Jakob, je bent niet alleen! Zo kan hij zijn reis vanuit Betel, huis van de Heer vervolgen en gaan naar de volken van het Oosten, waar de zon opkomt. Een nieuwe levensfase breekt aan, Jakob staat op.
Weet u nog van uw ouderlijk huis? Denkt u nog wel eens terug aan de eerste liefde? Naar welke kant neigt de balans, positief of negatief? Hoe kijk je terug, Jakob, Ruth, vrouwen, mannen? Was het ideaal, was álles rozengeur en maneschijn?
Het allerbelangrijkste is toch dat wij gezien zijn op onze trektocht. Jakob wordt jaren later na zijn worsteling tot Israël in het licht van de opkomende zon.
Wij worden mens, steeds opnieuw in het licht van de Opstanding.
Kleine groepjes christenen in een roerige tijd ontvangen een brief van Petrus. Houdt vol, roept hij hen toe, bouw je gemeente op…!
Houdt je focus gericht op de Here God, zei Floris vanuit zijn Walk-in in Ermelo tijdens de landelijke reformatieviering. Die stap, die sprong zullen ook wij altijd weer mogen wagen: van wat er in onszelf omgaat naar de Bijbel toe. Dát is rekenschap geven, verwijzen naar Jezus Christus. Hij is onze hoop, hoop voor de toekomst. Hij gunt ons leven perspectief.
Komt, laten wij als Jakob onze voeten optillen, laat ons samen gaan. Daar komt beslist een bron, een hoopvolle ontmoeting,

 

terug